เมื่อเข้าสู่รัตติกาล บรรยากาศแห่งบ้านไร่วิมานดินก็เปลี่ยนไป ในยามค่ำคืนท่ามกลางความมือมิด แสงแห่งเดือนดาวและหิ่งห้อย
เสียงนกร้อง เสียงสายน้ำ...ที่ไม่เคยหยุดไหล...และ...ลมหายใจแห่งความคิดถึง...ยังคงดำเนินต่อไป...
ในยามค่ำคืน...อากาศเริ่มเย็น... ลมพัดพา... กลิ่นดอกไม้โชยมาอ่อนๆ...
บ้านไร่วิมานดินเมื่อมีแสงไฟ...ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป...
พวกเรา...อยากหยุดแสงแห่งราตรีกาลเอาไว้ตรงนี้...เพราะมีแต่ความงดงามและน่าประทับใจ...ในความโรแมนติก...
แสงแห่งโคมไฟและโคมลอยคงยืนยันความงดงามของที่นี่ได้...
...ภาพค่ำคืนเมื่อวันวาน...12 ธันวาคม 2552...
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย นำพาผู้คนร้อยกว่าชีวิตมาที่นี่...การปล่อยโคมลอย ณ ที่แห่งนี้ คือสัญลักษณ์แห่งโครงการ " สวัสดี..ห้วยเขย่ง "
เชื่อหรือไม่...ผู้อำนวยการการท่องเที่ยวกล่าวเอาไว้...ที่นี่ยามค่ำคืนสวยงามมากๆเหมาะกับการจัดงาน...
ใช่...ที่นี่...สวยงามเหนือคำบรรยายจริงๆ...



บรรยากาศยามค่ำคืน

