วิมานดิน

       

กาลครั้งหนึ่ง...เมื่อร้อยกว่าปีที่ผ่านมา...ต้นยางป่ากำเหนิดขึ้นมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ... มีความเชื่อจากคนโบราณว่าต้นไม้อายุขนาดนี้ต้องมีรุขเทวดาอาศัย มีพลังอำนาจพอที่มนุษย์ผู้มีบุญจะขออะไรก็ได้...สมปราถนา...

       

ณ บัดนี้...ต้นยางต้นนี้...มาอยู่ที่นี่...ง่ายนักหรือ??? ที่ต้นยางป่าอายุขนาดนี้ จะได้มาอยู่ใกล้ๆมนุษย์... แต่บัดนี้เขาอยู่ที่นี่....และได้รับการปฐมพยาบาล...ดูแลรักษาเป็นอย่างดี...เพื่อให้"รุกขเทวดา"ตามโบราณว่า...อยู่คู่กันไปกับบ้านไร่วิมานดินไปอีกนานแสนนาน...

       

เรามักจะแนะนำให้ผู้มาเยือนที่นี่...ได้มาโอบกอด "ทวดยาง" ต้นนี้... ซึ่งเป็นเสมือนผู้เฒ่าอายุยาวนาน...ควรค่าแก่การให้ผู้คนมาดูแล...เอาใจ...และ...ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด...การโอบกอด...อิงแอบแนบธรรมชาติ...ย่อมได้แต่ผลดีอย่างแน่นอน...และ!!!...ธรรมชาติของที่นี่...อายุกว่า...ร้อยปี...เป็นเรื่องดีหรือไม่...โปรดใช้วิจารณญาณ...

       

มีเรื่องเล่าขาน...มาแต่โบราณ..." การโอบกอดต้นไม้ใหญ่...พร้อมๆกับการหลับตาตั้งจิตอธิฐาน...ผู้ขอจะได้สมปราถนาทุกประการ "...หากเป็นจริงดังว่า!!!ต้นไม้ยางอายุยืนร้อยกว่าปี...อาจจะดลบันดาลให้ผู้คนที่ไปโอบกอดมากมายสมปราถนาก็เป็นได้...สาธุ...เทวดา...สาธุ...