วิมานดิน

        

จากทางเข้า...สองข้างทางเขียวขจี...มองไปรอบด้านเสมือ่นหนึ่งถูกโอบล้อมด้วยขุนเขาและไอหมอก...บรรยากาศร่มรื่น...ใบไม้เขียวขจีสาดสีตลอดทาง มีสระน้ำประจำไร่ไว้คอยราดรดพรรณไม้นานาพันธุ์ยามหน้าแล้ง... ผืนนาและคอกวัว พร้อมต้นยางเรียงราย...เป็นแบบอย่างที่ดีสำหรับผู้ที่ศึกษาเศรฐกิจพอเพียง...

     

ระหว่างทางเดินมีที่พักผ่อนและชมหิ่งห้อยบกที่หาดูยากในเมืองไทยในยามค่ำคืน...ทางเดินเข้าเสมือนโรยด้วยกลีบกุหลาบ...ที่เป็นหินเล็กๆจากลำห้วย... สองข้างทางมีการตกแต่งประดับประดาต้นไม้และดอกเฮลิโคเนีย...สร้างสีสันสวยงามตระการตา...

     

ระหว่างทางเดินเข้ามา เรามองไปซ้ายขวาผ่านสวนผลไม้ สวนดอกไม้ โดยเฉพาะสวนเฮลิโคเนีย...ที่เรียกขานกันว่าเป็นไม้ดอกประดับสรวงสวรรค์ ขณะนี้ หลายสิ่งหลายอย่างเริ่มให้ผลผลิตแล้ว เช่น สะตอ มังคุด มะเฟือง มะไฟ เงาะ กล้วยม่วงและอื่นๆ 

พืชที่ปลูกให้ผลตอบแทนดีไม่น้อย เพราะอากาศเหมาะสม พี่สารวัตรบอกว่า ที่ไร่อยู่ห่างจากทะเลพม่าราว 30 กิโลเมตร ดังนั้น จึงได้รับอิทธิพลจากทะเล หากเปรียบเทียบสภาพอากาศของท้องถิ่นนั้น เปรียบได้กับอากาศที่อำเภอพะโต๊ะ จังหวัดชุมพร
     

และแล้ว....เราก็มาถึงตัวบ้านหลังใหญ่ที่เราเชื่อว่าเป็นที่อาศัยของเจ้าบ้าน.... อืม!!!บ้านคงนำหินที่ลำห้วยมาเป็นองค์ประกอบจึงทำให้ด้านหน้าบ้านดูแข็งไปแต่ถูกเบรคด้วยการประดับด้วยไม้ดอกและไม้ใบทำให้ดูอ่อนโยน...ทำให้ความแข็งของบ้านดูลดลง

               
เรามารู้ภายหลังว่า...บ้าน...พี่สารวัตรเป็นคนสร้างจึงทำให้ดูแข็งๆแบบตำรวจ...และเมื่อไม่นานมานี้มีการตกแต่งใหม่...ในสไตล์ของเธอผู้เป็นภรรยา...จึงทำให้ดูอ่อนโยนและอ่อนหวาน

     

สุดทางเดินไม่ไกล... มีลำน้ำไหลชื่อห้วยปากคอก...ชื่อนี้ดังขจรไกล...ไหลผ่านที่นี่ด้วย...มีภูเขาเป็นฉากหลัง 
น้ำในลำห้วยปากคอกนี้อุดมไปด้วยแร่ธาตุเนื่องจากเหนือธารน้ำขึ้นไป 500 เมตร  มีบ่อน้ำแร่ร้อนธรรมชาติ  2  บ่อ  ซึ่งอยู่ในโป่งช้าง เขาเล่าว่า ฝูงช้างป่าและกระทิงยังได้อาศัยดื่มกินน้ำแร่และดินโป่งที่นี่
เป็นธารน้ำที่กว้างแต่ตื้น   น้ำไม่ลึกมาก สามารถเดินข้ามไปฝั่งตรงข้ามได้

         

“ นี่ถ้ามาเที่ยวหน้าหนาว...ในเวลาเช้าเราคงเห็นธารน้ำขึ้นไอกรุ่น...ประดุจดั่งเมฆหมอกจับบนธารน้ำ ” เรานึกจินตนาการในใจ เพราะเราเคยเห็นบรรยากาศแบบนี้มาแล้วในพื้นถิ่นที่เป็นธรรมชาติแห่งทิวเขาและลำน้ำ

       
แล้วเราก็นึกไปถึงข่าวสารในอินเตอร์เน็ทของที่นี่ ที่ครั้งหนึ่งเคยมีผู้มาพักจากนิตยสาร ไม่ลองไม่รู้ แล้วบรรยายว่า “…เพื่อนๆลงเล่นน้ำในลำธารแต่เช้า น้องๆบอกหนาวแต่สดชื่นมาก…”  อืมมมมมมม!!! จริงหรือ??? ไว้ให้หน้าหนาวเราจะมาลองอีกครั้ง...แค่ปลายฝนนี้เราก็ปลื้มจะแย่อยู่แล้ว!!!